یادداشت:امین مولاخواه
نمایشگاه اینوتکس کیش با حضور «رباتهایی» که در واقع انسانهایی با نقشآفرینی دقیق بودند، توانست توجه بسیاری را به خود جلب کند. ویدیوهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی نشان دادند که این ابتکار، فارغ از بحثهای فنی، یک اقدام تبلیغاتی هوشمندانه بود؛ چرا که توانست در کوتاهترین زمان ممکن، نام نمایشگاه و جزیره کیش را در صدر گفتوگوهای عمومی قرار دهد.
اما پرسش اصلی این است: چرا برخی این اقدام را «اشتباه» یا «فریب» تلقی کردند؟ پاسخ ساده است؛ چون تبلیغ بهدرستی مدیریت نشد. اگر برگزارکنندگان از ابتدا این حرکت را بهعنوان یک «نمایش خلاقانه» معرفی میکردند، نه تنها سوءتفاهمی پیش نمیآمد، بلکه بهعنوان یک کمپین تبلیغاتی نوآورانه شناخته میشد. در واقع، مشکل نه در استفاده از انسانهای رباتنما، بلکه در روایت ناقص و عدم شفافیت در معرفی آنها بود.
این ابتکار میتوانست به یک نقطه قوت تبدیل شود:
– جلب توجه سریع: مردم عاشق تضاد و طنز هستند؛ انسانهایی که نقش ربات بازی میکنند، دقیقاً همین جذابیت را داشتند.
– برجستهسازی تفاوت فرهنگی: در حالی که دنیا درگیر ساخت رباتهای انساننماست، ما با طنز و خلاقیت، انسانهای رباتنما را به نمایش گذاشتیم.
– تبلیغ غیرمستقیم برای کیش: هر بار که این ویدیوها دستبهدست شد، نام کیش هم تکرار شد.
اما چون این اقدام بهعنوان یک «فریب تکنولوژیک» معرفی شد، فرصت طلایی برای تبدیل آن به یک کمپین تبلیغاتی مثبت از دست رفت. به بیان دیگر، مشکل در مدیریت روایت بود، نه در اصل ایده.
- نویسنده : امین مولاخواه
- منبع خبر : خبرگزاری رخداد روز
