به گزارش رخداد روز ، اعتراضات اخیر در ایران بار دیگر اپوزیسیون خارجنشین را به صحنه کشاند؛ گروههایی که بقای خود را در بیثباتی کشور میبینند و با تکیه بر حمایت اسرائیل و آمریکا تلاش دارند اعتراضات مردمی را به هرجومرج بدل کنند. این پروژه، همانند نقشهای است که در ونزوئلا به اجرا درآمد و نهایتاً به دستگیری نیکلاس مادورو، رئیسجمهور این کشور، توسط نیروهای آمریکایی ختم شد.
پیوند ایران و ونزوئلا در راهبرد آمریکا
دستگیری مادورو و انتقال او به نیویورک برای محاکمه به اتهام «نارکوتروریسم» و «قاچاق مواد مخدر» نشان داد که واشنگتن از هر ابزار حقوقی، رسانهای و نظامی برای حذف دولتهای مستقل استفاده میکند. همانگونه که در ایران، اعتراضات بهحق مردم بهانهای برای دمیدن بر آشوب و طرح تجزیهطلبی شده است، در ونزوئلا نیز بحران اقتصادی و اجتماعی به بستری برای مداخله مستقیم آمریکا بدل شد.
اسرائیل؛ بازیگر مکمل
در هر دو پرونده، نقش رژیم صهیونیستی پررنگ است. در ایران، مقامات اسرائیلی آشکارا از اپوزیسیون حمایت کرده و پیامهای مستقیم به مردم ارسال میکنند. در ونزوئلا نیز تلآویو در هماهنگی با واشنگتن، از سالها پیش در عملیات اطلاعاتی و تبلیغاتی علیه دولت کاراکاس مشارکت داشته است. این همافزایی نشان میدهد که پروژه «آزادی با طعم تجزیه» یک طرح منطقهای و جهانی است.
پیامدها برای ایران
تجربه ونزوئلا هشدار مهمی برای ایران دارد: هرگونه بیثباتی داخلی میتواند بهانهای برای مداخله خارجی شود. همانطور که مادورو با وجود سالها مقاومت، نهایتاً قربانی فشارهای چندلایه شد، ایران نیز اگر اعتراضات مردمی از مسیر قانونی و مسالمتآمیز جدا شود، ممکن است در معرض سناریوهای مشابه قرار گیرد.
جمعبندی
دستگیری مادورو را باید در کنار پروژههای اسرائیلی–آمریکایی در ایران دید. هدف مشترک، تضعیف دولتهای مستقل، تجزیه کشورها و ایجاد نسخههای جدیدی از سوریه و لیبی است. ایران همانگونه که در گذشته از بحرانها عبور کرده، امروز نیز نیازمند هوشیاری مردم و مسئولان است تا اعتراض بهحق از مسیر آشوب جدا شود و نقشههای خارجی ناکام بماند.
- نویسنده : رخداد روز
- منبع خبر : رخداد روز
